A cadelinha do Chimpa
Névoa
O can que comia as uvas resulta,
que era filho da cadela do Chimpacarros.
A garda civil, nas Airas, dixo :
- Traede-me essa tal Cadela !.
- Vi-na no outeiro do Muiño co Luqui Monea,
dixo Petolo.
O Antonio Petolo, a cavalo da burra da tia Angelina,
marchou cara alá.
Atopou à cadela, colheu-na no colo e montou-na na burra.
Volveu cara as Airas e entregou a cadela òs gardas.
- E logo nom traedes a dona do can !, dixo um garda.
- É esta cadela, dixo Petolo.
- Valga-me o demo !.
Bem, levamo-la connosco, detida !.
Os gardas partirom a cavalo coa cadelinha entras pernas.
Ao chegar a O Picouto,
quando o sargento viu a cadela, espetou :
- Vos sodes parvos ou que !.
Traede-me ao dono do can e levade esta cadela, cona !
🌟
Moradelha editora
Ningún comentario:
Publicar un comentario