Chegou o inverno
Hibernaçom
Apertava os amenceres do verán.
Meus pés bicavam as augas azuis
e os meus sonhos colhiam tua man.
No meu peito um arrecendo de jasmins.
Agora chegou o tempo do inverno
e as nuvens no ceo sonham convosco,
querendo pintar-vos, toda de branco
e a vossa face bicar refrescando.
O azul escuro e vermelho do sol-pór
abre devagar a porta da Lua
e nós, coa nossa fiestra bem aberta,
no nosso privilegiado mirador.
Aquel nosso anaquinho do universo,
Mar de augas de rosas rojas cheio,
rosas brancas coa frescura do inverno,
alentando-nos a vida cum verso.
Quem poidera voltar ali agora,
poder, entras brancas rosas, banhar-me,
alumeado polo clarom da Lua,
sentir do teu corpo a profundidade.
Eu sei que a Lua sempre mira pra vós,
bica os teus olhos co reflexo do Sol
e apaga-se co teu brilho de estrela,
pra que alumees o ceo, luz de Nadal.
🌟
Moradelha editora