A Pepe Motora chamábanlle así porque sempre andaba correndo coma unha moto, dun lado para outro, onde quixera que fora.
Xa en Castela, nas segas, lle puxeran o alcume, ben o seu xeito, como sempre se poñen.
Así que vindo un día da feira Pepe Motora, pasou o coche de línea do Sinxeito a beira del, e claro, parou para recollelo.
- Sube Motora, dixo o Senxeito.
- Non subo que téñoche moita presa, contestou agudo Pepe
Motora.
¡ Canto corría Motora e que devagar andaba a línea, ou que
!.
A Pepe Motora (in memoriam)
Foto : /En Cartelle polo ano 1970.
Dario, Eladio e Serafin Monea coas donas e cos primos de
Terzas, Orlando e mais Paco e seu cuñado
Avelino.
Moradella editora

1 comentario:
No meu corazón todos... Soles que me alumbran
Publicar un comentario