O ollo de vidro
Conversas á beira da pota do augardente
- Oes, pois un tío meu facendo o servizo militar, mentres che era de garda, seica escapou un tiro dun cetme e chimpóulle un ollo.
Levárono ó hospital e puxénronlle un ollo de vidro.
E podes crer que aínda hoxe véche mellor co ollo de vidro que co outro !.
- Bo, eso no che é nada ho !.
Meu tío, traballando na fábrica da Seara deuxou catro dedos dunha man na serradora.
No hospital inxertáronlle unhos tetos de vaca.
E podes crer que ó turrar deles aínda hoxe dan leite, chacho.
- Home eso habería que velo !
- Si ho !, co ollo de vidro do teu tío !
A Mercedes Monea
Foto :/ Ano Xacobeo 1999. Lola, María e Carme
Moradella editora
Ningún comentario:
Publicar un comentario