Por aquiles tempos, coa chegada da electricidade, pasou por Santomé un home a cabalo dun burro e alforxado.
Levaba consigo varias radios para vender, e repartiunas entre os homes do lugar.
Deixóulleas sen cobralas, para que probasen aquel gran invento.
Unha delas quedóulle a Amancio, para que remexera nela.
Ós poucos dias, volveu o bo home a rematar a venda.
A maioria quedaron coa radio, claro.
Mais Amacio, filosofou que aquel Telefunken falaba solo e non che habia xeito que escoitara a ninguén e entón non o quixo.
A Amancio Seijo (in memoriam) e Antonio do tio Evaristo
PD : Ó agrandar o retrato, veredes que o tamborete de Amancio e noviño, e seica os catro pés non lle asentan ben na terra do Curro. Ademais onde se pousa o cu tampouco lle chista moito, compririalle alí un chisco de palla e puxo o farricallo.
Moradella editora
Levaba consigo varias radios para vender, e repartiunas entre os homes do lugar.
Deixóulleas sen cobralas, para que probasen aquel gran invento.
Unha delas quedóulle a Amancio, para que remexera nela.
Ós poucos dias, volveu o bo home a rematar a venda.
A maioria quedaron coa radio, claro.
Mais Amacio, filosofou que aquel Telefunken falaba solo e non che habia xeito que escoitara a ninguén e entón non o quixo.
A Amancio Seijo (in memoriam) e Antonio do tio Evaristo
PD : Ó agrandar o retrato, veredes que o tamborete de Amancio e noviño, e seica os catro pés non lle asentan ben na terra do Curro. Ademais onde se pousa o cu tampouco lle chista moito, compririalle alí un chisco de palla e puxo o farricallo.
Moradella editora
1 comentario:
De ahí viene la frase "eu non queiro Telefunken".
Mi padre me contó esa historia muchas veces.
Soy Nieves Martines Reza, hija de Serafín Monea.
Me ha encantado encontrar este blog.
Un saludo
Publicar un comentario